Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

"Υπερκαινοφανής" του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου

Προσκαλείστε στην παρουσίαση της 2ης ποιητικής συλλογής 

του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου,


«Υπερκαινοφανής» (εκδόσεις Μελάνι, 2017)


την Τετάρτη 7 Ιουνίου στις 19:30 στο Μουσείο Το Πλουμιστό Ψωμί


Παρουσιάζει ο δρ. Σταύρος Καραγιάννη, αναπληρωτής καθηγητής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και επιμελητής του λογοτεχνικού περιοδικού Cadences: a Journal of Literature and the Arts in Cyprus.
Για το βιβλίο μιλούν η Λίλη Μιχαηλίδου (ποιήτρια) και η Λουίζα Παπαλοΐζου (συγγραφέας).
Ποιήματα διαβάζει η Έλενα Αγαθοκλέους (ηθοποιός).
Συντονίζει η Δέσποινα Πυρκεττή (μεταφράστρια).


 Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί και στη Λευκωσία στις 31/5/17, 19:00. Παρουσιάζει ο δρ. Σταύρος Καραγιάννη, αναπληρωτής καθηγητής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και επιμελητής του λογοτεχνικού περιοδικού Cadences: a Journal of Literature and the Arts in Cyprus.Χαιρετισμός από τον Γιώργο Μολέσκη (πρόεδρο της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου). Για το βιβλίο μιλούν η Αλεξάνδρα Γαλανού (ποιήτρια) και η Ευφροσύνη Μαντά Λαζάρου (ποιήτρια).
Ποιήματα διαβάζει η Στέλλα Βοσκαρίδου (ποιήτρια). Συντονίζει ο Μαρίνος Κλεάνθους, δημοτικός σύμβουλος Αγλαντζιάς. Με τη στήριξη του Συμβουλίου Νεολαίας Δήμου Αγλαντζιάς.

Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή «Οι Πέντε Εποχές» το 2012 (εκδόσεις Μελάνι) για την οποία ήταν υποψήφιος για το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή από την Ελληνική Εταιρεία Συγγραφέων (Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη). Το 2008 βραβεύτηκε από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου με Α’ Βραβείο Ποίησης σε διαγωνισμό της για νέους λογοτέχνες. Έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ λογοτεχνίας στην Κύπρο και το εξωτερικό όπως: Έκθεση φωτογραφίας What’s the point of poetry? (Φεστιβάλ Ποίησης Βερολίνου, 2013), Σαρδάμ: η λογοτεχνία αλλιώς (aRttitude, 2013), Ποίηση σε απευθείας διάλογο (Ιδεόγραμμα, 2014), Γι’ αυτά που θα ’πρεπε να φέγγουν (Ακτίς, 2015), CROWD Omnibus Reading Tour (Σερβία και Βουλγαρία, 2016), BOOK ME (Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου, 2016), 1st Cyprus Poetry Slam (Ιδεόγραμμα, 2017) κ.α

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Γράφοντας τη Μνήμη

Το Βιβλιοτρόπιο στα πλαίσια του κύκλου εκδηλώσεων «Περί Γραφής Διάλογοι»
και με την υποστήριξη των εκδόσεων Νεφέλη
και Το Ροδακιό διοργανώνει

ΣΥναντήσεις ΣΥγγραφέων


Αντώνης Γεωργίου        Χρήστος Χρυσόπουλος

Γράφοντας τη Μνήμη
(Ποικίλων Υλικών Ιστορίες)


Τετάρτη 10 Μαΐου 2017 στις 19:30

Κέντρο Λόγου και Τεχνών ΤΕΧΝΟΔΡΟΜΙΟ, Μουσείο «Το Πλουμιστό Ψωμί», Λεμεσός



Η σχέση της λογοτεχνίας με τη μνήμη, το ίχνος της βιογραφίας και ο αναστοχασμός της εμπειρίας.
Πώς ο καθένας μας υποδέχεται τη μνήμη (συλλογική και ατομική), πώς τη μεταπλάθει σε λογοτεχνία και πώς την εμπλέκει με το προσωπικό βίωμα.
Οι συνομιλητές θίγουν ζητήματα που αφορούν το γράψιμο και ως φόρμα (ένταξη τεκμηρίων, εικόνας, κειμένων) αλλά και ως ουσιαστική σχέση με τη γραφή («γράφουμε τον εαυτό μας γράφοντας τους άλλους»).


«αλήθκεια εσκέφτηκες ποττέ πόσον παράξενα μπλέκουνται σε τούτα τα παλιά αλπούμ, αθρώποι, ηλικίες, εποχές τζ̌αί τόποι; σαν έναν κουβάριν πλεμένον, αλλά τζ̌αί η ζωή του καθενού μας έννεν έναν κουβάριν, έναν κουβάριν ιστορίες; που κάποτε θθυμούμαστεν τες, διηγούμαστεν τες, ακούει τες κάποιος, γοητεύκεται που τούτες, αρπάσσει τες, κλέφκει τες χωρίς να μας ρωτήσει πολλές φορές, έν' πάνω που τές δυνάμεις του να αντισταθεί, γράφει τες, βάλλει τους τζ̌αί έναν μικρόν τίτλον, ‛‛αρκατένον, τό’’, ‛‛ο Εθνάρχης’’, `θκυό ασ̌σ̌ελιές τόπος’’, τζ̌αί γίνουνται σαν μιαν ιστορίαν, του καθενού μας η ιστορία ή η ιστορία ούλλων μας»

Αντώνης Γεωργίου
(«Ένα αλπούμ ιστορίες» )

Κάθε κείμενο είναι υφασμένο εξ ολοκλήρου από παραπομπές, υποδη- λώσεις, ιδιόλεκτα που το διατρέχουν από την αρχή ώς το τέλος, δημι- ουργώντας μια γιγάντια στερεοφωνία. Οι αναφορές που σχηματίζουν τη ραχοκοκαλιά του είναι ανώνυμες, δεν αφήνουν ίχνη, αποτελούν ήδη αναπόσπαστο μέρος του κειμένου. Ο πυρήνας, η ψυχή, ας πάμε ακόμη παραπέρα, μιλώντας για την ουσία, το πραγματικό και πολύτιμο πε- ριεχόμενο της ανθρώπινης έκφρασης είναι στην πραγματικότητα μια λογοκλοπή. Όλες οι ιδέες είναι αγορασμένες από δεύτερο χέρι. Συνει- δητά ή ασυνείδητα αντλημένες από εκατομμύρια πηγές. Ο περήφανος και αδαής παραλήπτης τους μένει με την εντύπωση ότι εκείνος είναι ο πρώτος διδάξας. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ίχνος πρωτοτυπίας στον ανθρώπινο λόγο, πέρα από την ελάχιστη φθορά που οι ιδέες υφίστανται κάθε φορά που προσαρμόζονται σε μια νέα διατύπωση. Το παλιό και το νέο δημιουργούν το αξεδιάλυτο κουβάρι κάθε στιγμής μας. Όλοι δανειζόμαστε τα λόγια κάποιου άλλου, από ανάγκη, από έξη ή από προτίμηση. Ακόμα και η ίδια η μνήμη, η φαντασία και η συνείδησή μας αποτελούνται από σπαράγματα αισθήσεων, γνώσης και εμπειρίας, όπως μια κουρελού είναι υφασμένη από κομμάτια υφάσματος. Αν συ- ναρμολογούμε με τόση ελευθερία τους εαυτούς μας, γιατί να μην το συγχωρήσουμε και στα τεχνουργήματά μας"

Χρήστος Χρυσόπουλος
["O δανεισμένος λόγος"]


Χορηγοί:
Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
Βιβλιοπωλεία Κ Π Κυριάκου


Τηλ. Επικοινωνίας 99667599

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Γκαίρλιτς



Οι εκδόσεις Αλεξάνδρεια και το βιβλιοπωλείο Rivergate παρουσιάζουν τη συγγραφέα
Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλουμπή
και το βιβλίο της
«Γκαίρλιτς»

Συντονίζει και συνομιλεί με τη συγγραφέα η Κατερίνα Βοσκαρίδου-Πάκκου.



ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΤΕΧΝΟΔΡΟΜΙΟ – ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟ ΨΩΜΙ
ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ 9, 3021 ΛΕΜΕΣΟΣ
ΤΗΛ: 25340347, 99526772
Email: info@technodromio.org

www.technodromio.org
 




Βιογραφικό


Η Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη γεννήθηκε στην Αμμόχωστο της Κύπρου το 1958, όπου και έζησε μέχρι το 1974. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και στατιστική στο University of Washington στις ΗΠΑ. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Πράγα. Έργα της είναι: Όταν θα πέσουν τα μαύρα (2004), Η ψυχή του χρυσού (2009), Στο αδιέξοδο (2011), Προσωπεία περικείμενοι (2012), Μέλι για την κυρά (2013), Στο ρήγμα του χρόνου (2014), Ανεμόεσσα και άλλες ιστορίες κάτω από τα οικόσημα της Πράγας (2015).




Λίγα λόγια για το βιβλίο
Στη μέση ενός παρανοϊκού πολέμου, εφτά χιλιάδες ελληνικές ψυχές βρέθηκαν αποκλεισμένες σε μια πόλη της Γερμανίας. "Γκαίρλιτς", τους είπαν πως την έλεγαν, μόλις τους άδειασαν από τα τρένα. "Τι είναι εδώ; Το ξέφωτο του πολέμου;" αναρωτήθηκε ένας φαντάρος. Ιδέα δεν είχαν για τον προορισμό τους στη διάρκεια του μακρινού ταξιδιού. Πώς βρέθηκαν εκεί; Γιατί εκεί; Ποια θα 'ταν η τύχη τους; Κανείς δεν μπορούσε να απαντήσει με βεβαιότητα. Τη μια μέρα βρίσκονταν στην Καβάλα με το Βουλγάρικο στρατό έτοιμο να εισβάλει, και την επόμενη βρέθηκαν φορτωμένοι σαν σακιά στα τρένα -ένα ολόκληρο Σώμα Στρατού- ανηφορίζοντας προς το άγνωστο. Κι η Ελλάδα έμενε πίσω μοιρασμένη στα δυο. Ο Βασιλιάς και οι δικοί του να προσποιούνται πως δεν καταλαβαίνουν τις βλέψεις των Βουλγάρων, κι ο Βενιζέλος, έτοιμος να χορέψει στο χορό των Αγγλογάλλων, να προσδοκά πως μετά τη σίγουρη -κατά την άποψή του- νίκη θα κατέφθαναν τα "δώρα των Μάγων".
Κι αυτοί εκεί. Σε μια πόλη άγνωστη, μακριά ακόμα κι απ' τον απόηχο του πολέμου, όπου το μόνο που τον θύμιζε ήταν η απουσία ανδρών και η έλλειψη τροφίμων.
Δύσκολα χρόνια, αλλεπάλληλοι πόλεμοι, ρευστά σύνορα, εθνικός διχασμός, προσφυγιά, πόνος. Και μέσα σ' όλα αυτά μια δυνατή φιλία, που σημαδεύει για πάντα τις ζωές των ανθρώπων.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Αρχείο